• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color
  • red color
  • green color
สมาธิบำบัด
การประเมินผลการฝึกอบรมโครงการอบรมวิทยากรสมาธิบำับัดในภาวะสุขภาพองค์รวม PDF พิมพ์ อีเมล

ผู้วิจัย นายสมคิด เริงวิจิตรา

บทคัดย่อ 

การวิจัยเรื่องประเมินผลการฝึกอบรมโครงการอบรมวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวม มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลการฝึกอบรมโครงการอบรมวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวม รูปแบบปการวิจัยเป็นวิจัยประเมินผล (Evaluation Research)  ตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรด้านสาธารณสุข  ประชาชนที่สนใจ  ผู้ป่วยเรื้อรังและผู้ดูแลผู้ป่วยที่เข้ารับการอบรมตามโครงการอบรมวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวม จำนวน 461 ตัวอย่าง การสุ่มตัวอย่างใช้การสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) โดยการจับฉลากแบบจับออก เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ  แบบประเมินผลโครงการอบรมวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวม  การเก็บรวบรวมข้อมูลโดยคณะทำงานสำนักการแพทย์ทางเลือกแจกแบบประเมินให้กับผู้เข้ารับการอบรมวันสุดท้ายของการอบรมในแต่ละครั้ง จำนวน 6 ครั้ง  การประมวลผลและวิเคราะห์ข้อมูล  โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูปทางสถิติ สถิตที่ใช้คือสถิติพรรณนา (ร้อยละค่าเฉลี่ยเลขคณิต) ผลการวิจัยพบว่า ร้อยละ100.0  มีความรู้เรื่องสมาธิบำบัด ร้อยละ 99.8 มีความรู้ในด้านการบริหารจัดการเกี่ยวกับงานสมาธิบำบัดในภาวะองค์รวม ร้อยละ 89.2 มีความรู้เขียนแผนการดำเนินการในจังหวัดเกี่ยวกับงานสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวมได้  และร้อยละ 87.6 มีความรู้คัดเลือกสถานบริการให้เข้าร่วมโครงการได้  ความพึงพอใจต่อการจัดการอบรมโครงการวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวมอยู่ในระดับมาก (คะแนนเฉลี่ย 3.24) โดยมีความพึงพอใจต่อการจัดการอบรมโครงการวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวมอยู่ในระดับมาก (คะแนนเฉลี่ย 3.09) และความพึงพอใจต่อสาระเนื้อหาการอบรมโครงการวิทยากรสมาธิบำบัดในภาวะสุขภาพองค์รวมอยู่ในระดับมาก (คะแนนเฉลี่ย 3.40)

 

 
Prospective Study of New Participants in a Community-based Mind-body Training Program PDF พิมพ์ อีเมล

Lee SW, et al.

ABSTRACT

BACKGROUND: Mind-body practices such as yoga are widely popular, but little is known about how such exercises impact health-related quality of life.

OBJECTIVE: To measure changes in health-related quality of life associated with 3 months of mind-body training as practiced in community-based settings.

DESIGN: Prospective cohort study.

SETTING: Eight centers for practice of mind-body training.

PARTICIPANTS: One hundred ninety-four English-speaking adults who had taken no more than 10 classes at the centers prior to enrollment in the study. One hundred seventy-one (88%) returned the 3-month follow-up questionnaire.

INTERVENTION: Administration of the SF-36 questionnaire at the start of training and after 3 months.

MEASUREMENTS AND MAIN RESULTS: At baseline, new participants in mind-body training reported lower scores than U.S. norms for 7 of 8 domains of the SF-36: mental health, role emotional, social, vitality, general health, body pain, and role physical (P < .002 for all comparisons). After 3 months of training, withinpatient change scores improved in all domains    (P < .0001), including a change of +15.5 (standard deviation. 21) in the

mental health domain. In hierarchical regression analysis, younger age (P = .0003), baseline level of depressive symptoms (P = .01), and reporting a history of hypertension (P = .0054) were independent predictors of greater improvement in the SF-36 mental health score. Five participants (2.9%) reported a musculoskeletal injury.

CONCLUSIONS: New participants in a community-based mindbody training program reported poor health-related quality of life at baseline and moderate improvements after 3 months of

practice. Randomized trials are needed to determine whether benefits may be generalizable to physician-referred populations.

 
 
Effects of Tai Chi Mind-Body Movement Therapy on Functional Status and Exercise Capacity in Patients with Chronic Heart Failure: A Randomized Controlled Trial PDF พิมพ์ อีเมล

Yeh GY, et al.

ABSTRACT

PURPOSE: To examine the effects of a 12-week tai chi program on quality of life and exercise capacity in patients with heart failure.

METHODS: Thirty patients with chronic stable heart failure and left ventricular ejection fraction   < or =40% (mean [+/- SD] age, 64 +/- 13 years; mean baseline ejection fraction, 23% +/- 7%; median New York Heart Association class, 2 [range, 1 to 4]) were randomly assigned to receive usual care (n = 15), which included pharmacologic therapy and dietary and exercise counseling, or 12 weeks of tai chi training (n = 15) in addition to usual care. Tai chi training consisted of a 1-hour class held twice weekly. Primary outcomes included quality of life and exercise capacity. Secondary outcomes included serum B-type natriuretic peptide and plasma catecholamine levels. For 3 control patients with missing data items at 12 weeks, previous values were carried forward. RESULTS: At 12 weeks, patients in the tai chi group showed improved quality-of-life scores (mean between-group difference in change, -25 points, P = 0.001), increased distance walked in 6 minutes (135 meters, P = 0.001), and decreased serum B-type natriuretic peptide levels (-138 pg/mL, P = 0.03) compared with patients in the control group. A trend towards improvement was seen in peak oxygen uptake. No differences were detected in catecholamine levels. CONCLUSION: Tai chi may be a beneficial adjunctive treatment that enhances quality of life and functional capacity in patients with chronic heart failure who are already receiving standard medical therapy.

 
Attachments:
FileFile sizeDownloads
Download this file (R2010070711.pdf)Effects of Tai Chi Mind-Body Movement Therapy on Functional Status 202 Kb224
 
Meditation, Restoration and the Management of Mental Fatigue PDF พิมพ์ อีเมล

Kaplan S.

ABSTRACT:

                An analysis of the underlying similarities between the Eastern meditation tradition and attention restoration theory (ART) provides a basis for an expanded framework for studying directed attention. The focus of the analysis is the active role the individual can play in the preservation and recovery of the directed attention capacity. Two complementary strategies are presented that can help individuals more effectively manage their attentional resource. One strategy involves avoiding unnecessary costs in terms of expenditure of directed attention. The other involves enhancing the effect of restorative opportunities. Both strategies are hypothesized to be more effective if one gains generic knowledge, self-knowledge, and specific skills. The interplay between a more active form of mental involvement and the more passive approach of meditation appears to have far-reaching ramifications for managing directed attention.

 
Attachments:
FileFile sizeDownloads
Download this file (R2010070701.pdf)Meditation, Restoration and the Management of Mental Fatigue68 Kb221
 
Mind-Body Medicine: State of the Science, Implications for Practice PDF พิมพ์ อีเมล

John A. Astin, et al.

ABSTRACT

Background: Although emerging evidence during the past several decades suggests that psychosocial factors can directly influence both physiologic function and health outcomes, medicine had failed to move beyond the biomedical model, in part because of lack of exposure to the evidence base supporting the biopsychosocial model. The literature was reviewed to examine the efficacy of representative psychosocial–mind-body interventions, including relaxation, (cognitive) behavioral therapies, meditation, imagery, biofeedback, and hypnosis for several common clinical conditions.

Methods: An electronic search was undertaken of the MEDLINE, PsycLIT, and the Cochrane Library databases and a manual search of the reference sections of relevant articles for related clinical trials and reviews of the literature. Studies examining mind-body interventions for psychological disorders were excluded. Owing to space limitations, studies examining more body-based therapies, such as yoga and tai chi chuan, were also not included. Data were extracted from relevant systematic reviews, metaanalyses, and randomized controlled trials.

Results: Drawing principally from systematic reviews and meta-analyses, there is considerable evidence of efficacy for several mind-body therapies in the treatment of coronary artery disease (eg, cardiac rehabilitation), headaches, insomnia, incontinence, chronic low back pain, disease and treatment related symptoms of cancer, and improving postsurgical outcomes. We found moderate evidence of efficacy for mind-body therapies in the areas of hypertension and arthritis. Additional research is required to clarify the relative efficacy of different mind-body therapies, factors (such as specific patient characteristics) that might predict more or less successful outcomes, and mechanisms of action. Research is also necessary to examine the cost offsets associated with mind-body therapies.

Conclusions: There is now considerable evidence that an array of mind-body therapies can be used as effective adjuncts to conventional medical treatment for a number of common clinical conditions.

 
Attachments:
FileFile sizeDownloads
Download this file (R2010070207.pdf)Mind-Body Medicine: State of the Science, Implications for Practice126 Kb211
 
<< เริ่มแรก < ย้อนกลับ 1 2 3 ถัดไป > สุดท้าย >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
 
 
 

โฮมีโอพาธีย์ป้องกันไข้เลือดออก

 

ไข้เลือดออก ป้องกันรักษาด้วยโฮมีโอพาธีย์